دربارهٔ این کتاب

این کتاب ادعا می‌کند:

• کاوه و فریدون دو نیمهٔ یک «حق» کامل هستند — یکی حقِ زمینی (رنج)، دیگری حقِ آسمانی (فرّه).
• در شاهنامه سه نوع حق وجود دارد: حقِ آسمانی (فرّه)، حقِ انسانی (رنج)، و حقِ پهلوانی (توان) — و هیچ‌یک به تنهایی برای پایداری جامعه کافی نیست.
• درفش کاویانی پلی میان این حق‌هاست — چرم از کاوه (زمین)، طلا و ارغوان از فریدون (آسمان).
• در شاهنامه «لوگوس مجسم» (عقل مطلق متجسد) وجود ندارد — و این جای خالی، پیام دموکراتیک شاهنامه است.
• کاوه بیش از فریدون نماد شد چون پرسش است نه پاسخ — و پرسش‌ها ماندگارتر از پاسخ‌ها هستند.